هذیان های جسمانی ( Somatic Delusions) چیست؟نوشته شده توسط در تاریخ شهریور 28, 1400

هذیان های جسمانی ( Somatic Delusions) چیست؟

هذیان های جسمانی ( Somatic Delusions) چیست؟


هذیان های جسمانی یک باور نادرست است که عملکردهای داخلی یا خارجی بدن فرد غیر طبیعی است. این باور همچنین ممکن است این تفکر را ایجاد نماید که ظاهر فرد بسیار نامنظم است. این بیماری که به عنوان روان پریشی هیپوکندریاک تک علامتی نیز شناخته می شود، یک شکل بسیار نادر از توهم است. به سختی می توان افرادی را که از هذیان های جسمانی رنج می برند متقاعد کرد که باورها یا علائم آنها چیزی جز هذیان نیست.

هجوم انگلی شایع ترین شکل هذیان جسمانی است که در افراد مشاهده می شود. نمونه های دیگر شامل دیس مورفی بدن و بوی نامطبوع دهان است. بیماران مبتلا به این بیماری نیز اضطراب و عصبی شدن را تجربه می کنند

انواع هذیان های جسمانی

موارد هذیان های جسمانی ممکن است عجیب یا غیرعادی باشد. یک هذیان جسمانی عجیب و غریب یک موقعیت تصور شده است که هیچ شانسی برای وقوع آن در زندگی واقعی وجود ندارد. به عنوان مثال، این امر ممکن است شبیه فردی باشد که گزارش می دهد با وجود نداشتن جای زخم جراحی، اندام او برداشت شده است

از سوی دیگر، یک توهم جسمانی عجیب و غریب شامل سناریوهایی است که بعید است در زندگی واقعی رخ دهد، اما می تواند در شرایط عادی رخ دهد. به عنوان مثال، این ممکن است شبیه فردی باشد که در جایی صداهایی را نمی شنود.

انواع هذیان های جسمانی

شرایطی که ممکن است دچار هذیان های جسمانی شوید

هذیان های جسمانی از ویژگی های مشترک شرایط روان پریشی هستند. این توهمات همچنین ممکن است در افرادی که از شرایط روانی رنج می برند، ظاهر شود:

علل هذیان های جسمانی

شرایطی که باعث ایجاد هذیان های جسمانی می شود کاملاً درک نشده است. به شدت مشکوک است که عوامل ژنتیکی، محیطی، بیولوژیکی، عصبی و روانی می توانند در ایجاد این بیماری نقش داشته باشند.

سطوح دوپامین

بدن به دوپامین نیاز دارد که یک ماده شیمیایی در بدن ما است که خلق و خو، خواب، رویا، توانایی شناختی، یادگیری و تنبیه و پاداش را تنظیم می کند. وقتی فعالیت دوپامین بیش از حد بالا باشد، ممکن است منجر به ایجاد توهم شود.

سطوح بیش فعال دوپامین ممکن است منجر به پارانویا شود. این سطوح همچنین ممکن است باعث اهمیت و توجه بی مورد به تجربیات روزمره شوند، همانطور که مشاهده می شود در هنگام هذیان های جسمانی فرد روی قسمتی از بدن خود ثابت می کند.

جریان خون مغزی منطقه ای

برای عملکرد صحیح، مغز به منبع مداوم اکسیژن و انرژی نیاز دارد. جریان خون مغزی میزان خون رسانی به مغز را تعیین می کند. این امر اکسیژن و انرژی را برای مغز تنظیم می کند

هنگامی که جریان خون به مغز کم است – فرایندی که به عنوان هیپوپرفیوژن شناخته می شود – این ممکن است به ایجاد توهم کمک کند. مطالعات نشان داده است که جریان خون مغزی منطقه ای در بیماران مبتلا به هذیان های جسمانی ممکن است تغییر کند.

علل هذیان های جسمانی

ژنتیک

در تنظیم ایمنی، بدن شما دارای خانواده ژنی است که از پروتئین های مرتبط تشکیل شده است. این خانواده به عنوان سیستم آنتی ژن لکوسیت انسانی شناخته می شود و به بدن کمک می کند تا بین پروتئین های خود و پروتئین های تولید شده توسط مهاجمان خارجی که معمولاً مورد حمله قرار می گیرند، تمایز قائل شود.

در حالی که هنوز مشخص نیست که چگونه این ژن ها می توانند هذیان را تشویق کنند، این احتمال وجود دارد که افزایش حضور یک ژن خاص-HLA-A*03-به تنهایی، با ژن های دیگر، یا حتی در ارتباط با ژن های غیر HLA، ممکن است شانس تجربه هذیان را افزایش دهید

اختلال شخصیت پارانوئید

این وضعیت با بی اعتمادی شدید به مردم بدون هیچ گونه شبهه مشخص می شود. در حالی که ریشه های آن ناشناخته است و اغلب بین عوامل بیولوژیکی و روانی کنار گذاشته می شود، معمولاً در خانواده هایی با اختلالات روان پریشی مانند هذیان های جسمانی یافت می شود، که منجر به شک در ارتباط بودن هر دو بیماری می شود.

علائم هذیان جسمانی

هذیانهای جسمانی ممکن است به روشهای مختلف ارائه شوند. این عمدتا به این دلیل است که سناریوها ریشه در واقعیت ندارند و می توانند هر شکل و شکلی به خود بگیرند.

احساسات جسمانی بدون علت ظاهری

افرادی که دچار هذیان های جسمانی می شوند، احساسات جسمانی بسیار خاصی را تجربه می کنند. به عنوان مثال، هذیان های جسمانی دهانی یا سنستوپاتی دهانی ممکن است زمانی مشاهده شود که افراد از احساسات غیرمعمول دهانی مانند تولید مخاط زیاد، احساس لجن در دهان یا وجود جسم خارجی در دهان خود شکایت می کنند.

احساسات فردی که با هذیان های جسمانی دهانی مقابله می کند ممکن است شامل تولید بیش از حد مخاط یا احساس لجن در دهان باشد. در موارد دیگر، ممکن است بیماران از وجود جسم خارجی در دهانشان متقاعد شوند.

احساس خسته کننده سیم پیچ و سیم در دهان نیز ممکن است نشانه ای از هذیان های جسمانی باشد. در برخی موارد، افراد مبتلا به این بیماری مطمئن هستند که بوی بد دهان خود را دارند، با وجود اطمینان از خلاف آن.

بیمارانی که این شکل از توهم را تجربه می کنند، می توانند ساعت ها به بررسی دهان خود بپردازند. همچنین ممکن است تلاش شود بدن متخلفی را که فکر می کنند در دهان آنها زندگی می کند، بگیرند

تشخیص هذیان جسمانی

اگر فردی علائم هذیان جسمانی را نشان می دهد، یک متخصص مراقبت های بهداشتی با گرفتن سابقه پزشکی خود و انجام معاینه فیزیکی شروع می کند تا احتمال هر گونه بیماری دیگر در بازی را رد کند.

در مواردی که متخصص قادر به تأیید فیزیکی وضعیت نیست، ممکن است بیمار را به روانشناس یا روانپزشک ارجاع دهد که برای تشخیص و درمان این بیماری مناسب تر است. هر نوع مراقبت بهداشتی که به بیمار مراجعه شود، علائم، رفتار و نگرش را مشاهده می کند

سپس ممکن است با استفاده از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، که توسط انجمن روانپزشکان آمریکا منتشر شده است، تشخیص داده شود.

تشخیص هذیان جسمانی

درمان هذیان های جسمانی

هنگامی که درمان برای هذیان های جسمانی آغاز می شود، بسیار مهم است که هنگام توضیح این نکته که علائم جسمی ناشی از عوامل ژنتیکی، عصبی یا عوامل دیگر است، با فردی که با هذیان کنار می آید احتیاط کنید. این می تواند برای فردی که دچار هذیان می شود، ترسناک باشد که بفهمد علائم او ناشی از چیزی نیست که فکر می کند باعث ایجاد آن شده است.

اگر کسی که می شناسید دچار هذیان های جسمانی می شود، مهم است بدانید که انکار مکرر واقعیت او به احتمال زیاد او را بیشتر مأیوس می کند. بنابراین، حمایت کننده ممکن است به سادگی علائم خود را واقعی تشخیص دهد، اگر می خواهد در مورد آن صحبت کند، گوش دهد، از قضاوت در مورد آنها اجتناب کند و به آنها کمک کند تا از پزشک متخصص کمک بگیرند.

متخصص مراقبت های بهداشتی باید اطمینان حاصل کند که ویزیت های منظم انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که علائم منعکس کننده شرایط تهدید کننده زندگی نیست. درمانهای زیر ممکن است مورد استفاده قرار گیرد:

روان درمانی

این نوع درمان ابتدا برای آموزش نحوه مدیریت علائم بیمار ضروری است، اما همچنین برای اطلاع از علائم هشداردهنده در صورت عود بیماری ضروری است. همچنین می تواند به بهبود عملکرد کلی بیمار کمک کند.

روان درمانی شامل موارد زیر است:

درمان رفتاری شناختی: این روش درمانی برای بهبود م effectiveثر رفاه افراد م effectiveثر بوده است. این درمان به افراد مبتلا به هذیان های جسمانی کمک می کند تا افکار و رفتارهای منفی را در دیدگاه مثبت تری نسبت به زندگی تشخیص داده و تغییر دهند.

خانواده درمانی: این برای عزیزان فردی که با هذیان های جسمانی سروکار دارند بسیار مهم است. مهم است که روشهای مناسب مراقبت از فرد مبتلا به این بیماری را بیاموزید.

با این حال، مراقبت از فردی که از هذیان رنج می برد، می تواند بر سلامت روحی و روانی نیز تأثیر جدی بگذارد. مراجعه به یک متخصص برای کمک به پیمایش در شرایط دشوار می تواند به نتایج بهتر برای بیمار و عزیزانش کمک کند.

دارو

در درمان هذیان های جسمانی، باید از داروهای آرامبخش مانند بنزودیازپین ها اجتناب کرد. در عوض، موارد زیر ممکن است مورد استفاده قرار گیرد:

  • داروهای ضد افسردگی
  • مهار کننده های بازجذب سروتونین (SSRIs)
  • سروتونین و مهار کننده های نوراپی نفرین (SNRIs)
  • داروهای ضد روان پریشی

توجه به این نکته ضروری است که این داروها باید در کمترین دوز مصرف شوند و سپس به آرامی افزایش یابد تا علائم بهبود یابد. یک متخصص مراقبت های بهداشتی می تواند با دوز و نظارت بر علائم علائم به شما کمک کند.

درمان اختلالات روانشناختیروانکاوی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *